Jak ustalić, czy w firmie dochodzi do kradzieży lub nadużyć pracowniczych?
Jak ustalić kradzieże i nadużycia pracownicze w firmie Sprawdź straty, dostęp, procedury, monitoring, dokumenty i dalszą drogę mienia.
Brakuje towaru.
Kierownik wskazuje pracownika, który:
· często zostaje po godzinach;
· ma problemy finansowe;
· był skonfliktowany z przełożonym;
· pracuje najbliżej magazynu.
To nie jest materiał dowodowy.
To profil człowieka, którego łatwo podejrzewać.
Rzeczywiste źródło strat może znajdować się zupełnie gdzie indziej:
· w błędnej ewidencji;
· źle zliczonych dostawach;
· nieudokumentowanych zwrotach;
· pomyłkach produkcyjnych;
· uszkodzeniach;
· nieuczciwym dostawcy;
· błędach systemu;
· działaniu kilku osób;
· nadużyciu menedżera posiadającego większe uprawnienia niż magazynier.
Najważniejsza zasada brzmi:
Najpierw trzeba udowodnić, że wystąpiła rzeczywista strata. Dopiero później ustala się jej mechanizm i odpowiedzialne osoby.
Pokój strat
Każde nadużycie można przypisać do jednego z pięciu obszarów.
Strefa pierwsza: towar i materiały
Możliwe zdarzenia:
· wynoszenie produktów;
· zaniżanie przyjęć;
· fikcyjne uszkodzenia;
· fałszywe zwroty;
· zamiana towaru;
· ukrywanie nadwyżek;
· sprzedaż poza systemem;
· nieuprawnione zużycie.
Strefa druga: pieniądze
· przyjmowanie gotówki bez paragonu;
· zwroty na prywatne rachunki;
· anulowanie sprzedaży po przyjęciu zapłaty;
· zmiana numeru konta;
· nieuprawnione rabaty;
· wypłaty dla fikcyjnych dostawców.
Strefa trzecia: zakupy
· zawyżanie cen;
· zamówienia niepotrzebnych produktów;
· prowizje od dostawcy;
· zakupy od firmy powiązanej;
· płacenie za mniejszą ilość lub gorszą jakość;
· dzielenie zamówień, aby ominąć kontrolę.
Strefa czwarta: czas i zasoby
· rozliczanie nieprzepracowanych godzin;
· prywatne wykorzystywanie samochodów;
· wykonywanie własnych zleceń na sprzęcie firmy;
· używanie pracowników do prywatnych prac;
· fałszywe delegacje;
· prywatne zakupy na koszt przedsiębiorstwa.
Strefa piąta: informacje
· wynoszenie baz;
· sprzedaż danych;
· przekazywanie ofert;
· kopiowanie dokumentacji;
· udostępnianie haseł;
· pomoc konkurencji.
Nie należy łączyć wszystkich problemów w jedno szerokie „nadużycie”.
Każdy mechanizm wymaga innego materiału.
Faza pierwsza: policz stratę
Zanim rozpoczną się rozmowy z personelem, trzeba ustalić:
· czego brakuje;
· ile;
· od kiedy;
· jak wyliczono różnicę;
· czy dane źródłowe są wiarygodne;
· kto przeprowadzał wcześniejsze inwentaryzacje.
Przykład:
System pokazuje brak 120 urządzeń.
Po kontroli okazuje się, że:
· 40 znajduje się w serwisie;
· 20 wydano na testy;
· 15 omyłkowo przypisano do innego magazynu;
· 10 zostało uszkodzonych;
· 35 pozostaje niewyjaśnionych.
Rzeczywisty przedmiot postępowania obejmuje 35 urządzeń, nie 120.
Faza druga: odtwórz proces bez wskazywania człowieka
Dla brakującego produktu trzeba prześledzić:
1. zamówienie;
2. dostawę;
3. przyjęcie;
4. magazynowanie;
5. wydanie;
6. zwrot;
7. sprzedaż;
8. utylizację.
Na każdym etapie zapisujemy:
· dokument;
· osobę;
· godzinę;
· system;
· fizyczną lokalizację;
· wymagane zatwierdzenie.
Celem jest znalezienie miejsca, w którym kontrola przestała działać.
Może się okazać, że towary znikają wyłącznie:
· podczas nocnej zmiany;
· w dniach przyjmowania zwrotów;
· po ręcznej korekcie;
· przy konkretnym typie zlecenia;
· przed inwentaryzacją;
· podczas transportu pomiędzy magazynami.
Faza trzecia: mapa możliwości
Nie pytamy jeszcze, kto miał motyw.
Pytamy, kto miał realną możliwość dokonania konkretnej czynności.
|
Osoba |
Dostęp fizyczny |
Dostęp systemowy |
Możliwość korekty |
Kontrola nad monitoringiem |
|
Magazynier |
pełny |
ograniczony |
nie |
nie |
|
Kierownik |
pełny |
pełny |
tak |
częściowa |
|
Kierowca |
podczas transportu |
brak |
nie |
nie |
|
Administrator |
brak |
pełny |
tak |
pełna |
|
Serwisant |
wybrane produkty |
ograniczony |
nie |
nie |
Pracownik posiadający dostęp fizyczny nie zawsze potrafi ukryć brak w systemie.
Osoba posiadająca możliwość korekty może nie mieć dostępu do produktu.
Mechanizm wymagający obu elementów może wskazywać na:
· współdziałanie;
· użycie cudzego konta;
· brak rozdzielenia uprawnień.
Faza czwarta: analiza wzorca
Pojedynczy brak może być pomyłką.
Wzorzec powstaje, gdy straty łączy:
· produkt;
· zmiana;
· lokalizacja;
· dostawca;
· typ dokumentu;
· konto użytkownika;
· klient;
· sposób rozliczenia.
Przykład
Towar nie znika losowo.
Braki dotyczą wyłącznie produktów:
· małych;
· drogich;
· łatwych do sprzedaży;
· bez numerów seryjnych.
Występują:
· w piątki;
· na drugiej zmianie;
· po korektach wykonywanych z jednego konta.
Taki wzorzec jest znacznie bardziej użyteczny niż ogólne podejrzenie wobec całego magazynu.
Faza piąta: zabezpiecz dane, zanim zmienisz proces
Po ujawnieniu braku zarząd często natychmiast:
· zmienia hasła;
· przenosi towar;
· blokuje konta;
· zwalnia podejrzanego;
· usuwa dostęp;
· przebudowuje procedury.
Część tych działań może być konieczna dla zatrzymania strat.
Trzeba jednak równolegle zabezpieczyć:
· logi;
· historię zmian;
· nagrania istniejące legalnie;
· dokumenty;
· korespondencję;
· stany magazynowe;
· dane urządzeń;
· listy dostępów.
W przeciwnym razie firma zatrzyma mechanizm, ale zniszczy możliwość jego późniejszego udokumentowania.
Monitoring nie może powstać jako nielegalna pułapka
Kodeks pracy dopuszcza monitoring wizyjny w określonych celach, między innymi dla ochrony mienia, kontroli produkcji i zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Stosowanie monitoringu wymaga określenia celu, zakresu i sposobu oraz spełnienia obowiązków informacyjnych.
Pracodawca nie powinien po cichu instalować urządzeń w miejscach, w których pracownicy mają uzasadnione oczekiwanie szczególnej prywatności, ani stosować metod niewspółmiernych do problemu.
Materiał może pochodzić z:
· legalnie działającego monitoringu;
· kontroli dostępu;
· systemu sprzedażowego;
· zapisów magazynowych;
· ewidencji pojazdów;
· dokumentów księgowych;
· rejestrów wydania sprzętu.
Kradzież, pomyłka czy nadużycie procesu
Każdy brak powinien zostać przypisany do jednej z czterech hipotez.
Błąd
Towar został:
· źle policzony;
· błędnie opisany;
· przesunięty;
· niewłaściwie zaksięgowany.
Niedbalstwo
Pracownik:
· nie wykonał kontroli;
· pozostawił niezabezpieczony dostęp;
· zatwierdził dokument bez sprawdzenia;
· nie przestrzegał procedury.
Świadome nadużycie
Osoba celowo wykorzystała:
· dostęp;
· uprawnienia;
· zaufanie;
· brak kontroli;
dla własnej albo cudzej korzyści.
Zorganizowany mechanizm
Kilka osób podzieliło role:
· jedna pozyskuje towar;
· druga zmienia dane;
· trzecia organizuje sprzedaż;
· czwarta ukrywa rozliczenie.
Nie należy używać słowa „kradzież” przed ustaleniem, czy rzeczywiście doszło do bezprawnego zabrania mienia. Kwalifikację prawną konkretnego zachowania powinien ocenić prawnik albo organ prowadzący postępowanie.

Nadużycia menedżerskie są trudniejsze do zauważenia
Najczęściej kontroluje się pracowników najniższego szczebla.
Tymczasem największą wartość mogą mieć nadużycia polegające na:
· wyborze powiązanego dostawcy;
· akceptowaniu zawyżonych faktur;
· prywatnym wykorzystaniu personelu;
· zakupie niepotrzebnych usług;
· manipulowaniu premiami;
· podpisywaniu umów bez realnej korzyści dla firmy.
Menedżer może nie wynosić towaru.
Może używać legalnych uprawnień do podejmowania decyzji szkodliwych dla firmy.
Dlatego postępowanie powinno obejmować również osoby:
· zatwierdzające;
· kontrolujące;
· odbierające;
· tworzące procedury.
Rozmowy wyjaśniające
Rozmowa nie powinna rozpoczynać się od zdania:
Wiemy, że Pan kradnie.
Lepsza kolejność:
9. poprosić o opis procesu;
10. ustalić typowy sposób działania;
11. przedstawić konkretną transakcję;
12. zapytać o rozbieżność;
13. porównać odpowiedź z dokumentami;
14. umożliwić przedstawienie alternatywnego wyjaśnienia.
Nie należy przekazywać rozmówcy wszystkich posiadanych informacji.
Nie chodzi jednak o wprowadzanie go w błąd.
Chodzi o sprawdzenie, czy jego spontaniczny opis odpowiada materiałowi.
Modelowy przypadek: magazynier był niewinny
W hurtowni regularnie brakowało elektronarzędzi.
Podejrzenie padło na magazyniera, który:
· zamykał halę;
· posiadał klucze;
· zostawał po godzinach.
Analiza dostępu
Monitoring nie pokazywał wynoszenia sprzętu.
Magazynier rzeczywiście zostawał dłużej, ponieważ wykonywał zaległe inwentaryzacje.
Wzorzec braków
Wszystkie brakujące produkty występowały wcześniej jako zwroty od klientów.
Dokumentacja
Zwrot był rejestrowany w systemie.
Następnie kierownik zmieniał jego status na:
uszkodzony — przeznaczony do utylizacji.
Nie istniały dokumenty potwierdzające utylizację.
Dalsze ustalenia
Produkty pojawiały się na kontach sprzedażowych prowadzonych przez osobę powiązaną z kierownikiem.
Numery seryjne części urządzeń odpowiadały towarom wykreślonym z magazynu.
Uczciwy wniosek
Braki nie powstawały podczas standardowych wydań magazynowych. Mechanizm wykorzystywał procedurę obsługi zwrotów i ręczną zmianę statusu produktów na przeznaczone do utylizacji. Ustalono powiązanie części numerów seryjnych z ofertami publikowanymi przez osobę związaną z kierownikiem. Magazynier typowany na początku postępowania nie posiadał uprawnienia do wykonywania kluczowych korekt i nie ujawniono materiału wskazującego na jego udział.
Nie:
Kierownik ukradł wszystkie urządzenia.
Ostateczną odpowiedzialność i kwalifikację powinny ocenić właściwe osoby na podstawie pełnego materiału.
Przykład ma charakter modelowy.
Jak powinien wyglądać raport
Wartość i zakres straty
· produkt;
· ilość;
· okres;
· sposób wyliczenia;
· wartość.
Proces
· obieg;
· dokumenty;
· systemy;
· osoby;
· miejsca kontroli.
Nieprawidłowości
· brak dokumentu;
· nietypowa korekta;
· użycie konta;
· dostęp poza godzinami;
· powtarzalny wzorzec.
Osoby
· możliwość;
· uprawnienia;
· rola;
· wyjaśnienia;
· fakty potwierdzające lub wykluczające udział.
Ograniczenia
· brak nagrania;
· brak numerów seryjnych;
· niepełne logi;
· możliwość użycia cudzego konta;
· brak dostępu do prywatnych kanałów sprzedaży.
Komentarz Dawida Kuciela
Najłatwiej podejrzewać człowieka stojącego najbliżej brakującego towaru. Najczęściej nie jest to jednak wystarczające.
Sprawdzam cały mechanizm: kto mógł zabrać przedmiot, kto mógł zmienić zapis, kto zatwierdzał dokument i kto później uzyskał korzyść.
Dobre postępowanie nie tylko wskazuje podejrzaną osobę. Pokazuje również, dlaczego firma przez miesiące nie widziała strat i jaka luka umożliwiła ich powstawanie.
Źródła prawne i urzędowe: Kodeks pracy; materiały UODO dotyczące monitoringu pracowników.
Powiązane materiały
Jeżeli ten temat dotyczy Twojej sytuacji, zobacz również:
Artykuł porządkuje zagadnienie. Zakres działań zawsze powinien wynikać z celu, dostępnych informacji i realnej sytuacji klienta.