Rekonstrukcja chronologii sprawy.
Jedna godzina może zmienić znaczenie całej sprawy.
Świadek mówi, że widział osobę o 19:30. Monitoring pokazuje ją gdzie indziej o 19:42. Telefon loguje aktywność o 19:51. Według innej relacji o 20:00 miała znajdować się kilkanaście kilometrów dalej. Każda z tych informacji osobno może wyglądać prawidłowo.
Dopiero kiedy znajdą się na jednej osi czasu, pojawia się pytanie: czy wszystkie mogą być prawdziwe jednocześnie?
W DKDetektyw rekonstruujemy chronologię niewyjaśnionych spraw, zestawiając zdarzenia, ludzi, miejsca, zeznania, dokumenty, materiał cyfrowy i wcześniejsze ustalenia. Nie tworzymy historii, która „najlepiej brzmi”. Budujemy historię, którą można najlepiej potwierdzić materiałem.
Chronologia zaczyna mieć wartość dopiero wtedy, gdy wiemy, skąd znamy każdą godzinę.
Proste zestawienie: 18:00 — ofiara wychodzi z domu. 19:00 — spotkanie. 21:00 — ostatni kontakt. 23:00 — zdarzenie. Wygląda czytelnie, ale niczego jeszcze nie analizuje.
Nie wszystkie informacje traktujemy jednakowo.
Silne źródło
Informacja posiada silne, możliwie niezależne źródło.
Materiał wspiera wersję
Materiał przemawia za określoną wersją, ale nie pozwala uznać jej za całkowicie pewną.
Pamięć konkretnej osoby
Informacja wynika przede wszystkim z relacji osobowej.
Źródło wymaga sprawdzenia
Element przyjęty w późniejszej rekonstrukcji.
Brak informacji
Nie wiemy, co wydarzyło się w określonym okresie.
W poważnej sprawie jedna oś czasu to za mało.
Co wydarzyło się z ludźmi?
Ofiara, świadkowie, osoby związane ze sprawą, kontakty, miejsca i ruch.
Co i kiedy trafiło do akt?
Przesłuchania, zabezpieczenie dowodów, badania, opinie, decyzje i odrzucane hipotezy.
Alibi zawsze umieszczamy w konkretnym przedziale czasu.
Osoba posiada alibi od 21:00. Jeżeli zdarzenie nastąpiło około 22:00, wygląda ono bardzo mocno. Jeżeli jednak możliwy przedział zdarzenia zaczynał się już o 19:30, sytuacja się zmienia.
Relacja świadka musi zmieścić się w rzeczywistym czasie sprawy.
Czas bez przestrzeni jest niepełny.
Równolegle do osi czasu budujemy mapę lokalizacji. Dzięki temu możemy sprawdzić realny czas przejazdu, fizyczną możliwość wersji i miejsca, w których pojawiają się niewyjaśnione okresy.
Nie można bezrefleksyjnie używać dzisiejszych warunków do rekonstrukcji wydarzeń sprzed dwudziestu lat.
Mogła przebiegać inaczej.
Mógł już nie istnieć albo wyglądać inaczej.
Mogła jeszcze nie funkcjonować.
Sklep mógł działać według innego harmonogramu.
Warunki przemieszczania mogły być inne.
Szczególnie dokładnie szukamy ostatniego punktu pewnego i pierwszej luki.
Analizujemy nie tylko ruch, ale również komunikację.
Każdy ważny dowód ma własną historię.
Szczególnie ważne jest pytanie: czy wynik pojawił się przed czy po odrzuceniu określonej hipotezy? Czasami materiał został właściwie zabezpieczony, ale jego znaczenie ujawniło się dopiero po podjęciu kluczowej decyzji.
Audyt śledztwaEkspert sporządza opinię w konkretnym momencie.
Musimy wiedzieć, jakie informacje posiadał wtedy. Jeżeli później pojawia się nowy świadek, wynik badania albo korekta czasu zdarzenia, wcześniejsza opinia nie mogła tego uwzględniać.
Moment pojawienia się informacji jest częścią jej kontekstu analitycznego.
Świadek mówi coś ważnego sześć miesięcy po zdarzeniu. To nie oznacza automatycznie, że informacja jest niewiarygodna. Trzeba jednak ustalić, co wydarzyło się przez te sześć miesięcy.
Dwie informacje nie mogą być prawdziwe jednocześnie. Właśnie takich punktów szukamy.
Deklarowana obecność przeczy obiektywnemu materiałowi.
Relacja ustawia kolejność inaczej niż dane.
Ekspert opiera się na godzinie z relacji, która później uległa zmianie.
Nie wypełniamy luk teorią. Oznaczamy je.
Chronologia pokazuje kiedy. Mapa powiązań pokazuje kto z kim.
Jawne źródła mogą dostarczyć nowych punktów czasowych.
W starej sprawie nowy punkt czasowy może zmienić rozumienie relacji opisanej w aktach. Każda informacja musi jednak zostać oceniona pod kątem wiarygodności źródła.
OSINT w sprawie karnejZmiana czasu może zmienić interpretację zachowania.
Profiler potrzebuje prawidłowej kolejności wydarzeń przy analizie planowania, spotkania, działania sprawcy, zachowania po zdarzeniu i reakcji innych osób. Dlatego pracuje na osi, w której fakty są wyraźnie oddzielone od założeń.
Profiler kryminalnyTa sama oś czasu odpowiada na inne pytania w różnych sprawach.
Niewyjaśnione zabójstwo
Ostatnie godziny ofiary, możliwy czas zgonu, ruch ludzi, alibi, ujawnienie ciała i pierwsze działania po zdarzeniu.
02Zaginięcie
Ostatni punkt pewny, kolejne minuty i godziny oraz pierwsza niewiadoma, która może zmienić obszar poszukiwań i krąg osób.
03Samobójstwo lub wypadek
Zachowanie, świadkowie, miejsce, stan psychiczny, substancje, obrażenia, moment śmierci i działania osób później obecnych na miejscu.
Nie poprawiamy chronologii tak, aby pasowała do teorii.
Jedno źródło nie może potwierdzać samo siebie.
Świadek podaje godzinę. Na tej godzinie biegły opiera wniosek. Później ktoś powołuje się na opinię jako potwierdzenie godziny. Mogą powstać dwa dokumenty, które pozornie potwierdzają tę samą informację, choć oba pochodzą z jednego źródła.
Dobra rekonstrukcja pokazuje również to, czego nie wiemy.
Dobra oś czasu nie wygląda idealnie. Ma luki, znaki zapytania, przedziały i różne poziomy pewności. Nie chcemy tworzyć eleganckiej grafiki dającej fałszywe poczucie pewności. Chcemy stworzyć narzędzie pokazujące dokładnie, gdzie kończy się wiedza.
Jak wygląda rekonstrukcja chronologii sprawy?
Zbieramy punkty czasowe
Wszystkie istotne wydarzenia.
Ustalamy źródła
Skąd znamy czas?
Oceniamy pewność
Fakt, relacja, przybliżenie czy założenie.
Dodajemy miejsca
Gdzie znajdowali się ludzie i przedmioty?
Dodajemy osoby
Kto uczestniczy w każdym wydarzeniu?
Zestawiamy alibi
Czy deklarowane miejsca mieszczą się w czasie?
Łączymy dowody
Kiedy pojawiają się nagrania, telefony, dokumenty i opinie?
Szukamy sprzeczności
Które punkty wzajemnie się wykluczają?
Oznaczamy luki
Których okresów materiał nie wyjaśnia?
Wyznaczamy kierunki
Jaką informację trzeba zdobyć, aby zmniejszyć najważniejszą niewiadomą?
Raport Niezależnej Analizy Śledczej
REKONSTRUKCJA
OSI CZASU
- Główna oś czasu
- Poziomy pewności
- Mapa lokalizacji
- Mapa osób
- Chronologia śledztwa
- Sprzeczności i luki
Najważniejsze pytania o analizę osi czasu
Na czym polega rekonstrukcja chronologii?+
Na ułożeniu wszystkich istotnych zdarzeń, kontaktów, miejsc i dowodów w jednej strukturze czasowej oraz przypisaniu im konkretnych źródeł.
Czy chronologia jest tylko graficzną osią czasu?+
Nie. Grafika jest sposobem prezentacji. Najważniejsza jest analiza źródeł, poziomu pewności, sprzeczności i luk.
Czy można odtworzyć dokładne godziny po wielu latach?+
Nie zawsze. Dlatego wykorzystujemy również przedziały i wyraźnie oznaczamy poziom niepewności.
Czy analizujecie alibi?+
Tak. Alibi jest zawsze zestawiane z rzeczywistym przedziałem czasu istotnym dla sprawy.
Czy chronologia obejmuje świadków?+
Tak. Relacje świadków są umieszczane na wspólnej osi i porównywane z obiektywnymi źródłami.
Czy tworzycie również chronologię samego śledztwa?+
Tak, jeżeli ma to znaczenie dla oceny tego, kiedy pojawiały się informacje i na jakiej podstawie podejmowano dalsze decyzje.
Czy można wykorzystać OSINT?+
Jeżeli jawne źródło pozwala potwierdzić albo uzupełnić ważny punkt czasowy lub powiązanie, może zostać włączone do analizy.
Co jest najważniejszym wynikiem?+
Ustalenie, które elementy chronologii są pewne, które wymagają ostrożności i w którym miejscu wersja wydarzeń przestaje być spójna.
Zgłoś sprawę do rekonstrukcji chronologii.
W dużej sprawie prawda rzadko ukrywa się na jednej stronie akt. Częściej znajduje się pomiędzy czasem, zeznaniem, dokumentem i miejscem.
Dlatego układamy wszystko jeszcze raz. A potem patrzymy, gdzie historia przestaje się zgadzać.
Zgłoś sprawę do rekonstrukcji chronologii