Jak weryfikować podejrzenia związane z częstymi wyjazdami służbowymi?

Podejrzanego wyjazdu służbowego nie powinno się weryfikować poprzez przeszukiwanie telefonu, włamanie na pocztę ani kontrolowanie prywatnego konta partnera. Najskuteczniejsza metoda polega na porównaniu deklarowanego planu delegacji z rzeczywistą trasą, miejscem pobytu, spotkaniami i noclegiem.

Celem nie jest ustalenie wszystkiego, co partner robi podczas podróży.

Celem jest odpowiedź na konkretne pytania:

· Czy pojechał do wskazanego miasta

· Czy pojawił się w deklarowanym miejscu

· Czy uczestniczył w wydarzeniu lub spotkaniu służbowym

· Gdzie faktycznie spędził noc

· Z kim przebywał

· Czy wyjazd służbowy był prawdziwy, częściowo prawdziwy czy całkowicie fikcyjny

Delegacja może być rzeczywista, a jednocześnie wykorzystywana do prywatnych spotkań. Dlatego nie należy sprowadzać analizy do prostego podziału: „była” albo „nie było”.

Cztery warianty delegacji

Wariant 1: delegacja zgodna z deklaracją

Partner:

· jedzie do wskazanego miasta;

· pojawia się w firmie;

· uczestniczy w spotkaniach;

· nocuje w zadeklarowanym miejscu;

· wraca zgodnie z harmonogramem.

W takim terminie podejrzenie nie zostaje potwierdzone.

Wariant 2: delegacja rzeczywista, lecz z prywatnym wątkiem

Partner wykonuje obowiązki, a później:

· spotyka się z konkretną osobą;

· nocuje pod innym adresem;

· przedłuża pobyt;

· ukrywa część aktywności.

Raport powinien oddzielić część służbową od prywatnej.

Wariant 3: delegacja częściowo fikcyjna

Partner:

· jedzie do deklarowanego miasta;

· pojawia się tam krótko;

· następnie przemieszcza się do innego miejsca;

· większość pobytu spędza prywatnie.

Wariant 4: delegacja całkowicie fikcyjna

Nie dochodzi do:

· deklarowanej podróży;

· spotkania;

· pobytu w podanym hotelu;

· kontaktu z rzekomym miejscem pracy.

Partner wykorzystuje hasło „delegacja” jako pełne alibi dla innej aktywności.

Każdy wariant wymaga innego opisu i ma inne znaczenie.

Audyt delegacji w trzech fazach

Faza pierwsza: przed wyjazdem

Najważniejsze jest zebranie informacji, które klient legalnie posiada:

· data;

· godzina wyjazdu;

· deklarowane miasto;

· cel;

· środek transportu;

· przewidywane miejsce noclegu;

· godzina powrotu;

· znane wydarzenie branżowe;

· firma albo lokalizacja spotkania;

· wcześniejszy schemat delegacji.

Nie trzeba posiadać biletu, rezerwacji ani tajnej korespondencji.

Czasem wystarczą:

· deklaracja partnera;

· powtarzalny harmonogram;

· znany pojazd;

· miejsce rozpoczęcia.

Faza druga: faktyczny przebieg

Obserwacja powinna ustalić:

· rzeczywistą godzinę wyjazdu;

· kierunek;

· przystanki;

· zmianę środka transportu;

· miejsce docelowe;

· osoby spotykane;

· aktywność zawodową;

· adres noclegu;

· poranny przebieg dnia.

Największym błędem jest zakończenie obserwacji po zobaczeniu partnera z inną osobą.

Może się okazać, że:

· jest to współpracownik;

· spotkanie trwa 20 minut;

· później odbywa się rzeczywista konferencja;

· osoby rozdzielają się;

· nocleg następuje w różnych miejscach.

Materiał powinien pokazać ciąg, nie najbardziej efektowny moment.

Faza trzecia: po powrocie

Należy porównać:

· deklarowaną godzinę zakończenia;

· faktyczny wyjazd;

· miejsca odwiedzone po części służbowej;

· nocleg;

· trasę powrotu;

· ewentualny powrót do domu wcześniej lub później.

Detektyw nie powinien prowokować rozmowy kontrolnej ani namawiać klienta, aby pytał partnera o szczegóły w celu „złapania go na kłamstwie”. Materiał ma być wynikiem niezależnych ustaleń.

Jak rozpoznać termin wart sprawdzenia

Samo zwiększenie liczby wyjazdów może mieć wiele przyczyn:

· nowe stanowisko;

· projekt;

· zmiana klientów;

· reorganizacja firmy;

· szkolenie;

· sezonowość;

· rzeczywista konieczność zawodowa.

Silniejsze przesłanki występują, gdy delegacje:

· pojawiają się zawsze przed weekendem;

· są regularnie przedłużane;

· nie odpowiadają rytmowi firmy;

· prowadzą do tego samego miasta bez jasnego powodu;

· kończą się noclegiem pod prywatnym adresem;

· występują także podczas urlopu;

· są opisywane niespójnie;

· wiążą się z powtarzalnymi okresami braku kontaktu.

Żaden sygnał nie przesądza o zdradzie. Pomaga natomiast wybrać reprezentatywny termin.

Macierz weryfikacji

Niektórych deklaracji nie da się potwierdzić wyłącznie zewnętrzną obserwacją. Nie wolno wypełniać luk domysłami.

Co można ustalić bez wejścia do hotelu

Detektyw może w określonym zakresie dokumentować:

· przyjazd;

· wejście;

· osoby towarzyszące;

· wyjście;

· czas pobytu;

· dalsze przejazdy;

· wspólne opuszczenie miejsca;

· nocleg wynikający z ciągłości wejścia wieczorem i wyjścia rano.

Nie może:

· żądać informacji o numerze pokoju tylko dlatego, że jest detektywem;

· przeszukiwać rejestru gości;

· wchodzić do pokoju;

· instalować kamery;

· podsłuchiwać;

· udawać funkcjonariusza.

Czy sprawdzać jeden wyjazd

Jeden termin wystarczy, gdy:

· chodzi o konkretną deklarację;

· celem jest ustalenie, gdzie partner przebywał w określonym dniu;

· wyjazd jest wyjątkowy;

· klient potrzebuje odpowiedzi dotyczącej jednego zdarzenia.

Kilka terminów jest potrzebnych, gdy:

· celem jest wykazanie schematu;

· delegacje są regularne;

· pierwszy termin pokazuje niepełny obraz;

· trzeba odróżnić incydent od stałej relacji;

· partner za każdym razem korzysta z podobnego alibi.

Nie należy jednak obserwować każdej podróży bez limitu. Plan powinien określać liczbę terminów i warunki zakończenia.

Modelowy przebieg

Partner informuje, że przez trzy dni będzie uczestniczył w szkoleniu w Warszawie.

Klientka wie, że podobne szkolenia mają występować co miesiąc, ale nie zna szczegółów.

Dzień pierwszy

Mężczyzna jedzie do Warszawy i przez pięć godzin przebywa w budynku firmy. Wieczorem spotyka się z kobietą i wspólnie udają się do mieszkania.

Wniosek: część zawodowa była rzeczywista, nocleg nie odpowiadał deklarowanemu hotelowi.

Dzień drugi

Mężczyzna opuszcza mieszkanie z kobietą, odwozi ją do pracy, a następnie wraca do firmy. Wieczorem ponownie spotykają się.

Dzień trzeci

Mężczyzna nie jedzie do firmy. Spędza dzień z kobietą, po czym wraca do Krakowa, informując klientkę, że szkolenie zakończyło się późnym popołudniem.

Prawidłowe podsumowanie

W pierwszych dwóch dniach mężczyzna wykonywał aktywność odpowiadającą deklarowanemu celowi zawodowemu. Każdego wieczoru spotykał się jednak z tą samą kobietą i nocował wraz z nią pod prywatnym adresem. Trzeciego dnia nie pojawił się w miejscu szkolenia i do czasu rozpoczęcia powrotu przebywał z kobietą.

Nie:

Cała delegacja była fikcyjna.

W tym przypadku była częściowo prawdziwa.

Granice prawne

Detektyw powinien działać na podstawie precyzyjnej umowy, z poszanowaniem praw innych osób. Ustawa zabrania mu stosowania technik i czynności operacyjno-rozpoznawczych zastrzeżonych dla uprawnionych organów oraz zobowiązuje do odmowy czynności nielegalnych i rzetelnej weryfikacji informacji.

Klient nie powinien przed zleceniem:

· instalować lokalizatora w cudzym pojeździe;

· włamywać się na pocztę służbową;

· przejmować konta rezerwacyjnego;

· kontaktować się z hotelem pod fałszywą tożsamością;

· publikować zarzutów;

· grozić ujawnieniem obserwacji.

Takie działania mogą prowadzić do problemów prawnych i dekonspiracji.

Delegacja a materiał dla pełnomocnika

Jeżeli sprawa dotyczy małżonków, obowiązek wierności wynika z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W postępowaniu rozwodowym znaczenie ma jednak całokształt przyczyn zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, a nie sam fakt nieprawdziwej delegacji oderwany od chronologii związku.

Warto wcześniej ustalić:

· czy należy dokumentować jedno zdarzenie czy relację;

· czy istotny jest moment jej rozpoczęcia;

· czy potrzebne jest pokazanie powtarzalności;

· które fakty powinny znaleźć się w raporcie;

· czy raport ma trafić bezpośrednio do pełnomocnika.

Co powinien zawierać raport

· deklarowane miejsce i cel;

· rzeczywistą trasę;

· miejsca aktywności zawodowej;

· czas trwania części służbowej;

· osoby spotykane prywatnie;

· adres noclegu;

· rozbieżności;

· terminy, w których deklaracja była zgodna z rzeczywistością;

· dokumentację;

· utratę kontaktu;

· ograniczenia;

· wyraźne oddzielenie faktów od interpretacji.

Komentarz Dawida Kuciela

Delegacja nie musi być całkowicie zmyślona. Często jest prawdziwa przez sześć godzin, a przez pozostałe osiemnaście staje się alibi.

Dlatego nie kończę pracy w chwili, gdy obserwowany wchodzi do siedziby firmy. Interesuje mnie cały ciąg: co dzieje się po spotkaniu, gdzie nocuje, z kim zaczyna kolejny dzień i czy jego relacja przekazana klientowi odpowiada rzeczywistości.

Najlepszy raport nie mówi: „delegacja była podejrzana”. Pokazuje dokładnie, która jej część była służbowa, a która prywatna.

Najczęstsze pytania

Czy brak rezerwacji hotelowej oznacza fikcyjną delegację

Nie. Partner może korzystać z mieszkania służbowego, nocować u znajomego albo mieć rezerwację dokonaną przez firmę.

Czy detektyw sprawdzi listę gości hotelowych

Nie posiada automatycznego prawa do uzyskania takich informacji.

Czy spotkanie z kobietą lub mężczyzną oznacza zdradę

Nie. Należy ustalić kontekst, charakter zachowania, czas i powtarzalność.

Czy można śledzić służbowy samochód

Legalność konkretnych działań zależy od zakresu, celu i metod. Samodzielne instalowanie urządzeń lokalizacyjnych może naruszać prawo i nie powinno zastępować legalnej obserwacji.

Czy wynik jednego wyjazdu pozwala ocenić wszystkie delegacje

Nie. Opisuje konkretny termin. Do wykazania stałego schematu potrzebna jest szersza podstawa.

Podsumowanie

Weryfikacja delegacji powinna porównywać:

· deklarowane miasto z rzeczywistym;

· cel zawodowy z wykonanymi czynnościami;

· hotel z faktycznym noclegiem;

· deklarowanych uczestników z osobami spotykanymi;

· godziny pracy z aktywnością prywatną;

· jeden termin z powtarzalnym schematem.

Nie chodzi o udowodnienie, że każda delegacja jest kłamstwem.

Chodzi o dokładne oddzielenie jej prawdziwej części od tej, która służy jako alibi.

Powiązane materiały

Jeżeli ten temat dotyczy Twojej sytuacji, zobacz również:

• Rozwód i alimenty
• Jak wybrać prywatnego detektywa
• Śledzenie dziecka a jego bezpieczeństwo