Jak bronić się przed fałszywym oskarżeniem przy pomocy ustaleń detektywistycznych?

Fałszywe oskarżenie wywołuje naturalną potrzebę natychmiastowej reakcji.

Osoba niesłusznie obciążona chce zadzwonić do oskarżyciela, opublikować jego wiadomości, przepytać świadków i udowodnić wszystkim, że zarzut jest absurdalny.

To właśnie wtedy najłatwiej zniszczyć wartościowy materiał.

Przedwczesna konfrontacja może spowodować, że publikacje zostaną usunięte, rozmówcy przygotują wspólną wersję, świadkowie poczują presję, niewinna wiadomość zostanie przedstawiona jako groźba, a publiczna wypowiedź zaszkodzi późniejszej obronie.

Pierwszym krokiem nie jest atak na oskarżyciela.

Jest nim zabezpieczenie własnej sytuacji.

Nie buduj obrony wyłącznie na stwierdzeniu „to nieprawda”

Przekonanie o własnej niewinności nie tworzy jeszcze materiału.

Trzeba rozłożyć oskarżenie na konkretne twierdzenia.

Jeżeli ktoś zarzuca:

należy osobno sprawdzić, czy oskarżony posiadał wskazany samochód, gdzie znajdował się 12 maja, czy znał adres, czy kontaktował się z oskarżycielem, czy był pod domem, czy padła groźba, kto mógł widzieć zdarzenie, kiedy zarzut został zgłoszony i czy wersja zmieniała się w czasie.

Każdy element może mieć inny wynik.

Najpierw zabezpiecz własne dane

Znaczenie mogą mieć legalnie posiadane wiadomości, kalendarz, historia pracy, dokumenty podróży, paragony, zapis służbowych wejść, fotografie, nagrania, dane pojazdu i relacje osób niezależnych.

Nie należy ich poprawiać, przycinać ani wybierać jedynie fragmentów korzystnych.

Pełny wątek rozmowy może zawierać nieprzyjemne wypowiedzi, które nie potwierdzają jednak zarzucanego czynu. Ukrycie ich przed obrońcą może być znacznie bardziej szkodliwe niż ich uczciwe wyjaśnienie.

Zbuduj chronologię zanim poznasz pełną wersję przeciwnika

Największą wartość ma odtworzenie dnia na podstawie materiałów istniejących niezależnie od zarzutu.

Należy zapisać, gdzie osoba była, z kim, czym się przemieszczała, jakie czynności wykonywała, jakie źródła to potwierdzają i gdzie występują luki.

Nie należy wypełniać braków zdaniem:

Jeżeli nie ma potwierdzenia, trzeba napisać:

Uczciwe wskazanie luki pozwala obrońcy przygotować się na pytania drugiej strony.

Szukaj faktów niezależnych od konfliktu

Najsilniejszy świadek nie zawsze jest członkiem rodziny gotowym potwierdzić wersję oskarżonego.

Większą wartość może mieć pracownik sklepu, zapis automatycznego systemu, kierowca, osoba prowadząca spotkanie, dokument utworzony przed konfliktem albo materiał z publicznego miejsca.

Im mniej źródło jest zależne od osoby oskarżonej, tym większa jest jego użyteczność analityczna.

Sprawdź, jak powstawało oskarżenie

Fałszywy zarzut może od początku mieć precyzyjną postać.

Może również rozwijać się stopniowo.

Pierwsza wiadomość brzmi:

Późniejsza relacja:

Jeszcze późniejsza:

Każdy nowy szczegół może być prawdziwym uzupełnieniem. Trzeba jednak ustalić, kiedy pojawił się po raz pierwszy, czy został wcześniej pominięty, czy oskarżyciel wyjaśnił zmianę, jakie informacje poznał pomiędzy relacjami i czy wersja została dostosowana do ujawnionego materiału.

Nie należy pisać, że osoba kłamie tylko dlatego, że jej relacja ewoluowała. Raport powinien pokazać dokładną zmianę i jej znaczenie.

Motyw fałszywego oskarżenia nie jest konieczny do obrony

Osoba oskarżona często skupia się na pytaniu:

Możliwym tłem może być konflikt rodzinny, rozstanie, spór o pieniądze, zemsta, walka o stanowisko albo próba uzyskania przewagi.

Motyw może pomóc zrozumieć sytuację, ale nie zastępuje dowodów.

Nawet wyraźny konflikt nie oznacza, że zarzut jest fałszywy.

Najpierw trzeba zweryfikować samą możliwość i przebieg zdarzenia.

Nie twórz własnego fałszywego materiału

W obronie nie wolno przygotowywać dokumentów z datą wsteczną, namawiać świadka do podania nieprawdziwej wersji, usuwać wiadomości, tworzyć pozornego alibi, przedstawiać przerobionych nagrań ani przypisywać oskarżycielowi czynów bez podstaw.

Obrona przed nieprawdą nie może opierać się na kolejnej nieprawdzie.

Rola detektywa i rola obrońcy

Detektyw może odtworzyć chronologię, ustalić świadków, sprawdzić miejsce, zabezpieczyć legalnie dostępne publikacje, porównać wersje, udokumentować sprzeczności i przygotować sprawozdanie.

Obrońca ocenia znaczenie prawne ustaleń, decyduje o wnioskach dowodowych i strategii procesowej.

Przykład modelowy: oskarżenie o groźby pod domem

Mężczyzna został oskarżony przez byłą partnerkę o przyjazd pod jej dom i kierowanie gróźb.

Według pierwszej relacji zdarzenie miało nastąpić wieczorem. Później wskazano przedział od 20:00 do 20:30.

Oskarżony twierdził, że przez cały wieczór przebywał w pracy.

Zapis wejścia pokazywał, że wszedł do budynku o 17:55, ale wyjście nie było rejestrowane. Sam ten materiał nie dawał pełnego alibi.

Ustalono jednak, że o 20:12 prowadził spotkanie z kilkoma pracownikami. Jedna z osób posiadała notatkę utworzoną w trakcie rozmowy, a system wspólnej pracy zapisywał jego aktywność.

Odległość pomiędzy biurem a domem oskarżycielki wymagała co najmniej trzydziestu minut jazdy.

Jednocześnie zapis kamery z okolicy domu pokazywał podobny samochód, lecz nie pozwalał na odczytanie tablic ani rozpoznanie kierowcy.

Uczciwy wniosek:

Przykład ma charakter modelowy.

Komentarz Dawida Kuciela